ارسال: #16

سلام
من هم جزو کسانی بودم که برای جشن ثبت نام کردم. چیزی که بسیار زیاد مایه دلخوری من بود تفکیک جنسیتی و تغییر زمان برگزاری جشن بود. با توجه به تاکید اطلاعیه اول بر برگزاری این جشن در تاریخ 21 ام و بعد برگزاری جشن در روز 22 برای خانم ها حس نوعی گول خوردن! رو بهم داد. به همین دلیل هم من در جشن شرکت نخواهم کرد.
ترجیح من شخصا برگزاری جشنی در کنار تمامی همکلاسی ها و دوستان دوره ارشد و همچنین حضور اساتیدی بود که تو این مدت در کنارشون درس خوندیم و از وجودشون استفاده کردیم.

ارسال: #17

چون من توی جشن ثبت نام نکردم در نتیجه به طور مستقیم پاسخی برای سوالات طرح شده ندارم ولی از نگاه دیگه یک حرفایی هست :

1) هدف شما از شرکت در جشن چیست؟
هدف از شرکت توی جشن برای هر کسی می تونه متفاوت باشه اما من سوالم اینه که هدف اصلی از برگزاری این جشن چیه ؟ که می تونه این جوابا رو داشته باشه:
اینکه دانشجوها بیان لباس مخصوص تنشون کنند و خانواده هاشون ذوق کنند،
اینکه هر دانشجو یک لوح یادگاری دریافت کند،‌
دانشجو ها چند تا عکس با لباس مخصوص بگیرند و چون لباسها شبیه به هم هست بهتره مراسم جدا باشه تا بعدا توی مرور عکسها و خاطرات خانمها و آقایان قابل تشخیص باشند،
فقط یکی از وظایف رسمی و اداری کارکنان برگزاری این جشن هست و اصلا هدف خاصی ندارند

2) از نظر شما نقاط قوت و نقاط ضعف احتمالی جشن چیست؟
چون نمی دونم چه برنامه هایی واسه این جشن در نظر گرفته شده نظری درباره نقاط ضعف و قوت اون هم ندارم اما از اونجاییکه قبلا یک بار توی مراسم دانش آموختگی دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز شرکت کردم (البته ۷-۸ سال قبل و به عنوان مهمان) اگر این مراسم هم مشابه موردی باشه که من دیدم فقط در صورتی خاطره انگیز خواهد بود که فرد یا خیلی خاطرات خوبی از دانشگاه شیراز داشته باشه و یا اعضای خانواده اش خیلی ذوقش کنند و بهش انرژی بدهند و در حالت سوم هم اینکه آخرین حضور رسمی در کنار همکلاسیهاش (بدون در نظر گرفتن جنسیت) براش خاطره انگیز باشه



3) پیشنهاد شما برای برگزاری بهتر و شایسته جشن فارغ التحصیلی دانشگاه شیراز چیست؟

به جای پیشنهاد فقط یک نمونه واسه دوستانی که مساله جشن سایر دانشگاهها رو طرح کرده بودند عنوان می کنم : برای جشن پایان دوره لیسانس ما با توجه به عدم توجه کافی مسئولین محترم دانشگاه به اهمیت این مراسم برای دانشجویان،‌ دوستان بنده خودشون دست به کار شدند و با اخذ مجوزهای لازم از دانشگاه (که البته نیازمند پیگیری و سختکوشی زیاد بود)‌، یک مراسم خیلی زیبا و باکلاس و خاطره انگیز با هزینه بسیار کم همراه با پذیرایی و ناهار ،‌ لوح یادبود (شامل عکس با لباس دانش آموختگی)، تندیس ، فیلم برداری از کل مراسم، اهدای سی دی مراسم شامل عکسها و فیلم اون روز ،‌ تقدیر از اساتید رشته خودمون همراه با اعطای هدیه به ایشان و کلی برنامه های جالب و از همه مهمتر یک خاطره به یاد ماندنی از یک روز شاد و مفرح برای همه و تاکید می کنم برای همه دانشجوهای هم ورودی ما به جا گذاشت. لازم به ذکر است که تمامی این کار ها رو حدود ۱۰ نفر از همکلاسیها انجام دادند و حتی کارتهای دعوتی هم برای تک تک بچه ها ارسال شد توسط خود بچه ها تهیه شد و متن تمام کارتهای دعوت با خط خوش و با حوصله توسط یکی از دوستان خوش خط و خوش سلیقه نوشته شد. و تعداد زیادی از دوستان هم در سایر کارها به این دوستان کمک می کردند.

ارسال: #18

دوستی در گروه پیشنهاد دادن که در پاسخ این رفتار توهین آمیز و اجرای تفکیک جنسیتی در جشن، همکلاسی های خود را به عنوان همراه ثبت نام کنیم.
این راه قبلا هم فکر کرده بودیم اما به جز مشکل نداشتن لباس و عدم امکان حضور روی سن حقیقت دیگر اینست که معمولا این دو نفر همراه از اعضای خانواده هستند و نمیشود حضور نداشته باشند.
مراسم روز گذشته همانطور که انتظار میرفت بسیار زشت و دور از شان دانشجو و دانشگاه برگزار شد و تنها نکته دلگرم کننده اش دیدار دوستان گلی بود که حضور داشتند و عکس های یادگاری که گرفتیم و بدون شک اگر مراسم با حضور همه دانشجوها چه پسر و چه دختر برگزار میشد خاطره ای بسیار بهتر شکل میگرفت.

- دانشکده ما سومین دانشکده ای بود که نامش خوانده شد که از این نظر تبعیض چندانی با دیگر دانشکده ها نداشتیم.

- نام ها بدون کوچکترین ترتیب و نظمی خوانده میشد. از کارشناسی حقوق گفته تا ارشد IT و ... کاملا در هم و تصادفی که باعث شده بود منظره ای زشت و شلوغ و بی نظم روی سن به وجود بیاید و حتی دانش آموخته ها دو سه بار سن را پر و خالی کنند.

- دانشجویان رتبه دار تنها ورودی ۹۰ خوانده شدند و جایزه آن ها مبلغ ۵۰ هزار تومان بود. که البته در کنار شهریه های چندین میلیونی این دانشکده کاملا ناچیز بود.

- نکته بسیار تاسف انگیزتر عدم حضور مسئولین دانشکده بود! از بین تمام اساتید و معاونین تنها دکتر دانش منش از دانشکده ما حضور داشتند که فکر میکنم این هم از سر اجبار بوده و مفتخر شدیم که عکس یادگاری ای نیز در کنار ایشان بگیریم. :)

- هیچ کدام از اساتید بخش کامیپوتر دانشکده مهندسی را هم ندیدیم و آنها هم در این مراسم شرکت نکرده بودند.

- وضعیت پذیرایی نامناسب بود و در اواسط برنامه بخش پذیرایی غرفه اش را تعطیل کرده بود و بسیاری با اینکه ژتون داشتند بسته خود را نگرفتند.

- برنامه با تاخیر زیادی شروع شد و برنامه جانبی چندانی نداشت و معمولا هر کدام از دانشکده ها پس از دریافت لوح از سالن بیرون میرفتند و سالن خیلی خالی شده بود.

- حتی به حجاب خانم های مسن هم گیر می دادند و برخوردشان هم مناسب نبود.

-

ارسال: #19

یه سوال داشتم توی اطلاعیه دانشکده برای ثبت نام نوشته بود دانشجویانی که تا پایان شهریور امسال فارغ التحصیل میشن برای جشن ثبت نام کنن٬ این یعنی ورودی مهم نیست و دانشجویانی هم که با یکی دو ترم تاخیر فارغ التحصیل میشدند در جشن امسال حضور داشتند؟ شما خودتون کسی را دیدید با این شرایط؟ یا برای شرکت در جشن باید همراه با سایر هم ورودی‌های خودشون سال قبل ثبت نام میکردند؟

نکته دیگه اینکه بعضی دوستان دیدن هم‌کلاسی‌هایی که با هم سر یک کلاس مینشستیم و ... را از دلایل ثبت نام در جشن ذکر کردند که این سوال را برای من پیش آورد مگه چقدر دانشجویان این دانشکده امکان آشنایی از این جنس را با هم داشتند؟ یا اینکه بیشتر ساکنین شیراز توی محل دانشکده همدیگه رو میبنند؟ یا اشایدم من خیلی عقبم؟ :D کلن این نحوه شکل گیری و عمیق شدن ارتباطات دانشجویان برام جالب بود. به شخصه خیلی بقیه بچه ها را ببینم سر حوزه امتحانی و اون هم به صورت رندوم که اونقدر تکرار نمیشه که ارتباطی شکل بگیره به اون صورت

ارسال: #20

(12 June 2013، 04:40 AM)alik نوشته: دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
یه سوال داشتم توی اطلاعیه دانشکده برای ثبت نام نوشته بود دانشجویانی که تا پایان شهریور امسال فارغ التحصیل میشن برای جشن ثبت نام کنن٬ این یعنی ورودی مهم نیست و دانشجویانی هم که با یکی دو ترم تاخیر فارغ التحصیل میشدند در جشن امسال حضور داشتند؟ شما خودتون کسی را دیدید با این شرایط؟ یا برای شرکت در جشن باید همراه با سایر هم ورودی‌های خودشون سال قبل ثبت نام میکردند؟

نکته دیگه اینکه بعضی دوستان دیدن هم‌کلاسی‌هایی که با هم سر یک کلاس مینشستیم و ... را از دلایل ثبت نام در جشن ذکر کردند که این سوال را برای من پیش آورد مگه چقدر دانشجویان این دانشکده امکان آشنایی از این جنس را با هم داشتند؟ یا اینکه بیشتر ساکنین شیراز توی محل دانشکده همدیگه رو میبنند؟ یا اشایدم من خیلی عقبم؟ :D کلن این نحوه شکل گیری و عمیق شدن ارتباطات دانشجویان برام جالب بود. به شخصه خیلی بقیه بچه ها را ببینم سر حوزه امتحانی و اون هم به صورت رندوم که اونقدر تکرار نمیشه که ارتباطی شکل بگیره به اون صورت

شما باید در زمان جشن ترم آخر و حداکثر ترم ۵ باشید. یکی دو ترم تاخیر تفاوتی ندارد و مهم زمان پایان تحصیل است. اما متاسفانه در مراسم امسال زمانی که رتبه ها را اعلام می کردند فقط دانشجویان رتبه دار سال ۹۰ را معرفی کردند و نه سال ۸۹ را!!

«سر یک کلاس مینشستیم» در واقع منظور بیشتر سر یک کلاس مجازی بود. :) البته هر درسی دو بار در سال هم جلسات حضوری دارد که دانشجوها از نزدیک با هم در تعامل خواهند بود. در جلسه امتحان تمام درسها هم دانشجوها باز حضور دارند. و نکته جالب تر اینکه ارتباط مجازی بسیار قدرتمندی بین دانشجویان به ویژه گرایش ما (مدیریت سیستمهای اطلاعاتی) وجود دارد!! تقریبا 6000 ایمیل (به جز ایمیلهای شخصی بین خود دانشجوها) در سال فقط در گروه اینترنتی گرایش ما بین دانشجوها رد و بدل می شود و تعامل بسیار بالا در مسایل درسی و پروژه و خبررسانی و ... دارند و این ارتباط بسیار زیادتر از ارتباط حتی دانشجویان حضوری است. برنامه های تفریحی و غیردرسی هم به راحتی برگزار می شود و عملا نه تنها محدودیتی از نظر ارتباطی نداریم بلکه شناخت بسیار زیادی هم به واسطه ایمیلها و زندگی مجازی در بین بیشتر دانشجوها به وجود آمده است و برای همین چنین مراسمی حتی انگیزه بیشتری به دانشجوها برای دیدار هم از نزدیک را می دهد.
البته دوستانی هم هستند که خودشان ترجیح میدهند منزوی و منفعل باشند که البته تعدادشان هم در بعضی گرایش ها زیاد است وگرنه بستر ارتباطی و تعاملی مدتهاست برایشان ایجاد شده.